ROZDZIAŁ 9

Nagle do kuchni wszedł Joey, brat Leo.
Leo się zaśmiał, a ja spojrzałam na niego pytającym wzrokiem.
- Słodcy jesteście - powiedział brat bruneta.
- Wiem! - krzyknął Leoś, a ja tylko żałowałam, że jednak nie da się zabijać spojrzeniem - A teraz zostaw nas w świętym spokoju!
Joseph wyszedł z pomieszczenia, a my mogliśmy kontynuować.

- To na czym skończyliśmy?- zapytał brunet
- Nie pamiętam - gdy to powiedziałam Leondre Antonio Devries mnie pocałował. Kiedy się odsunęliśmy od siebie, postanowiliśmy iść spać (OMG jak to brzmi - od aut.). Wzięłam piżamę i poszłam do łazienki. Zrobiłam to co (chyba) każdy wieczorem. Wyszłam z pomieszczenia i walnęłam się na łóżko obok Leo. On od razu mnie przytulił. Nawet nie wiem, kiedy zasnęłam. Śnił mi się mój książę z bajki<3

***Ranek***

Obudziłam się o 9:00. Wcześnie jak na mnie. Odwróciłam się od Leosia. Kiedy chciałam dać mu buziaczka w policzek, odkryłam coś strasznego i, jak to ja, wydarłam się na całe Port Talbot
-AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Po sekundzie do pokoju wpadł Leo.
- Co się stało? - spytał widząc mnie, stojącą na jego biurku. Cała przerażona wskazałam na łóżko, a on wybuchł śmiechem. WTF?
- Możesz mi to wyjaśnić?? - spytałam
- Oczywiście.
- To gadaj!
-No, więc w nocy zrzuciłaś mnie z łóżka, a ja wylądowałem na podłodze. Nie chciało mi się wstawać, więc już tam spałem, a rano, gdy się obudziłem, postanowiłem się zemścić. I w ten sposób Zenuś (tym razem postaram się pamiętać - od aut.) wylądował w łóżku obok Ciebie.
- Nienawidzę cię - powiedziałam
- Na prawdę? - spytał smutny.
- Tak - powiedziałam wychodząc z pokoju.
- A jak dam ci wielki słoik Nutelli tylko dla Ciebie, to mi wybaczysz? - spytał z nadzieją w głosie.
- Wtedy poważnie się nad tym zastanowię.
- Poczekaj tu chwilę - nie zdążyłam nic powiedzieć, bo brunet wybiegł z pokoju. Nagle usłyszałam huk i krzyk. (DramaTime)

***Leondre***

Zbiegając ze schodów potknąłem się i wywaliłem. Leżałem wyciągnięty na schodach. Nawet tu wygodnie, muszę kiedyś tak spać.
- Leoś, nic ci nie jest? - spytała Cleo
- Nie, tylko lubię przytulać schody, wiesz? - powiedziałem z sarkazmem
- Teraz wiem, na pewno nic ci nie jest?- spytała ZNOWU
- Tylko trochę mnie noga boli - powiedziałem, a Cleo nagle zniknęła. Po chwili przyszła z lodem, który przyłożyła mi w obolałe miejsce. To bolało jeszcze bardziej, niż wcześniej. Pogadaliśmy chwilę i zaczęliśmy oglądać jakiś film. Oglądliśmy ,,Gwiazd naszych wina".  Cleo była wzruszona, a ja się zastanawiałem, dlaczego? Jak to w ogóle można oglądać?! To jest takie nudne. Ja bym na przykład wolał ,,Igrzyska śmierci". No, ale niestety Cleo nienawidzi tego filmu. Szkoda :'(.

***Cleo***

Jak ja uwielbiam ten film. Widać, że Leondre ma inne zdanie na ten temat, ale sru. W połowie brunet zasnął. A niech już sobie śpi. Kiedy film się skończył, nie wiedziałam, co zrobić z chłopakiem. Wybrałam zrobienie mu pobudki. Krzyknęłam, że Nutella się skończyła. Leo tak się przestraszył, że aż spadł z łóżka.
- Hahaha! Żartowałam!!! - śmiałam się jak głupia. Leo poszedł do siebie, a ja mogłam pójść spać. Wybrałam piżamę i poszłam do łazienki.



Wykonałam wieczorną rutynę i poszłam spać.

***Rano***

Wstałam około 10. Porozglądałam się po pokoju. Wybrałam mój ukochany zestaw.



Zrobiłam wszystko to, co robi się rano. Zeszłam na dół, a tam pani Vicky robiła śniadanie. Naleśniki z Nutellą!!!<3333
- Dzień Dobry - przywitałam się.
- Dzień Dobry - odpowiedziała. Zjadłam i poszłam do pokoju Leosia. Weszłam, a tam nikogo nie było. Słyszałam jedynie fałszowanie dobiegające z łazienki. Zaśmiałam się i wyszłam. Nie wiedziałam, co robić. Nudziło mi się. Postanowiłam, że porobię coś na telefonie. Szukałam go chyba z godzinę i nie mogłam znaleźć. Może Leo ma mój telefon.
- Leo! - krzyknęłam i wleciałam do jego pokoju.
- Dlaczego mi nie powiedziałaś? - spytał, a ja nie wiedziałam, o co chodzi.
- O co lata? - spytałam, a on podał mój telefon. Była tam wiadomość.

Od: Nieznany

Odpierdol się od Bars and Melody, albo będzie z tobą źle dziwko.

Twój koszmarek

xx.

(Zosia i jej niecne plany - od aut.)

O nie! Co to jest? Może to żarty? Nie raczej nie. Chyba. Spojrzałam na bruneta i wreszcie powiedziałam:

- Ja nie wiem co to jest. - chyba mi nie uwierzył 

- Jak to nie wiesz?- wpadłam na pomysł 

- Zobacz na godzinę. - rozkazałam, a chłopak spojrzał na telefon.

- No masz rację. To przyszło 20 minut temu. Przepraszam. -  powiedział i spuścił głowę. Ja go tylko pocałowałam w policzek i wyszłam z telefonem. Zeszłam na dół, bo trochę zgłodniałam. Kiedy byłam w salonie, zobaczyłam siedzącą na kanapie zapłakaną mamę.

- Mamo, co się stało? - spytałam, a ona spojrzała na mnie.

- No bo...

------------------------------

Tamtaratam

Witam wszystkich czytających!!!

Next będzie jak tu będą przynajmniej... 3 komentarze...

Także no może teraz wyjaśnienie co do Zenusia w prawdziwym życiu. Pomysł nas można powiedzieć uderzył na lekcji matematyki. Pani kazała Zosi i komuś jeszcze pójść do takiego jakby miejsca gdzie jest wszystko i poszukać szkieletów. Chodziło jej o te figur geometrycznych, czy jak to tam się nazywa. Dziewczyny ich nie znalazły, więc przyniosły inny szkielet. Szkielet ludzia, którym był (jest) nasz kochany Zenuś♡♡. 

Spróbujcie sobie wyobrazić takie coś. Wasze koleżanki wchodzą nagle do klasy z takim Zenusiem. Moja (kochana) klasa oczywiście wybuchnęła śmiechem.

Dobra to chyba na tyle, więc do nexta, cześć i pa.

Ps: Jestem pewna że o czymś zapomniałam♡♡